Naam: Lyan Verburg

Leeftijd: 59

Woonsituatie: “Ik woon in Bodegraven, recht tegenover restaurant Het Zwaantje. Daar heb je een landbouwmechanisatiebedrijf staan, dat is van mijn man. Daarachter staat ons woonhuis, aan De Oude Rijn. We kijken zo de polder in met Pietje Potlood in de verte, en zien de schapen en koeien lopen. Dat is voor mij toch wel het mooiste plekje.”

Favoriete drankje: “Een lekker glas rode wijn, maar soms ook een Mojito of een Crodino, of iets zonder alcohol. Ik houd van feestjes, gezellig samen zijn of borrelen.”

“Ik werd geraakt door wat hier plaatsvond”

1. Waar kennen mensen jou van?

“Ik denk met name van de Jostiband. Ik ben ook nog wel eens Kaaskoningin geweest in 1986, maar dat is heel lang geleden.”

Hoe ze werd geïntroduceerd aan de Jostiband? “Ik ben hier terechtgekomen via mijn oudste broer Jan-Henk, die is hier ook lid.” Hij heeft een vorm van zwaar autisme. “We keken met het gezin naar de televisieuitzending ‘Muziek uit het hart’, volgens mij uit 1977. Toen zei ik tegen mijn ouders: is dat niet iets voor Jan-Henk?” Zo geschiedde. “Ik ben hem gaan brengen, en ik werd geraakt door wat hier plaatsvond. Toen ben ik blijven plakken.” Ze ging aan de slag als vrijwilliger en kreeg op haar 19e een contract bij de Jostiband. “Toen heb ik besloten de studie Orthopedagogiek ernaast te gaan doen [aan de Universiteit Leiden]. Het is nuttig dat ik wat van die orthopedagogische stof weet, bijvoorbeeld hoe ik mensen moet benaderen. Ik ken de vaktaal. Dat is een waardevolle toevoeging.”

2. Hoe ziet een dag er voor jou uit?

Het werk voor de 117 leden-tellende Jostiband “is voor mij een fulltime baan. Het werken met de orkestleden en het voorbereiden vind ik erg leuk. Sommige weken werk je wat meer, bijvoorbeeld als we een concert hebben. Ik ben orkestleider, maar ook manager van het geheel. Ik doe de administratie, website, bestellingen, het financiële gedeelte, roosters maken voor collega’s; noem maar op.” Elke woensdagavond wordt geoefend.

3. Waar ben je het meest trots op?

“Ik denk dat ik het meest trots ben dat wij laten zien dat deze mensen veel meer kunnen dan men denkt, en dat ze ook gewoon een onderdeel van de maatschappij zijn. Natuurlijk nooit het niveau van een Concertgebouworkest, maar wél met ontzettend veel passie en plezier. Daar raken mensen door geroerd. Als je dan toch in staat bent om samen een muziekstuk in te studeren en uit te voeren met een orkest van Andre Rieu of het Noord Nederlands orkest – wat we wel eens gedaan hebben, dan ben ik trots. Wij zijn denk ik het oudste en grootste orkest voor mensen met een beperking, en ook redelijk uniek in de wereld.”

Toch zijn er soms ook vervelende reacties. “Op Internet worden veel grappen gemaakt – zoals door Hans Teeuwen – maar dan zeggen wij weer: Hans Teeuwen heeft nog nooit in een uitverkocht Ziggo Dome gestaan”, iets wat de Jostiband wel deed in 2016. “Wij maken er een grap van. Als je het met humor benadert, houd je het het langst vol.” Een kritisch vakblad werd door Lyan uitgenodigd: “Kom kijken. Dat hebben ze gedaan.” Het veranderde hun perspectief. “Ze zagen wat de orkestleden konden, en benoemden de positieve vibe.”

4. Welk (vrijwillig) project of vrijwilligerswerk zou je nog willen doen?

“Als ik tijd zou krijgen zou ik toch wel iets blijven doen voor mensen met een beperking, of met ouderen. Iets met muziek lijkt me dan mooi.”

Tijdens het interview komen de eerste muzikanten binnengelopen. Lyan begroet ze met haar hand omhoog en een knipoog. “Jullie mogen spelen hoor!” De eerste tonen van ‘The Sound of Silence’ worden ingezet.

5. Wat kijk je graag, lees je graag, of doe je graag in je vrije tijd?

“Haha, ik heb voor die eerste twee niet zo veel tijd”, maar als ze die heeft, prefereert ze een detective-thema. “We hebben expres geen Netflix abonnement, want als we dan een serie kijken kom je helemaal niet aan andere dingen toe. We hebben een grote tuin die ik onderhoud, dat doe ik graag. Met je handen in de aarde.” Suppen op het water is tegenwoordig ook een favoriet, net als schaatsen op de Oude Rijn.

6. Wat is een belangrijke levensles voor jou geweest?

“Blijf nou maar jezelf, dan doe je al gek genoeg. In het leven gaat het om de puurheid, wie je echt bent. Ik kom van een boerderij, daar werd hard gewerkt. Ook het opgroeien met een gehandicapte broer laat zien dat de wereld niet perfect is, en het niet draait om veel geld of spullen. Zonder Jan-Henk zat ik hier ook niet.” Ze kijkt om zich heen. De zaal vult zich verder met bandleden.

7. Wat zou je willen veranderen als je de burgemeester was?

“Probeer het dorpse karakter van het dorp te behouden. Dat je probeert de verbinding te zoeken in het dorp. Meer activiteiten organiseren waarbij zoveel mogelijk mensen betrokken zijn.”

“Test, test, test”, klinkt het door de zaal. Lyan staat op en maakt enthousiast een praatje met verschillende bandleden, al dan niet met haar arm om hen heengeslagen. Dan begint het spelen, er moet immers geoefend worden voor een concert in de Dorpskerk te Zwammerdam: ‘Heer uw licht en uw liefde schijnen’, ‘This is what it feels like’ van Armin van Buuren, en ‘You raise me up’ worden gespeeld. Lyan loopt door de ruimte, tussen de liedjes door deelt ze anekdotes over de tondeuse in het haar van haar man, of een bandlid dat per abuis door rood is gereden. Grappen worden over en weer gedeeld. De drummer zet plots het lied ‘Heb je even voor mij’ in, en langzaam maar zeker speelt iedereen mee. “Oh nee!” aldus Lyan, lachend, hoofdschuddend, met een hand voor haar gezicht die haar lach vergeefs bedekt.

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de Week: Jostibandleidster Lyan Verburg verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Carolien Bunnik

Leeftijd: 44

Woonsituatie: “Met ons gezin – Ferry, Lieke en Noëlle, onze hond en drie katten wonen wij in Reeuwijk.”

Favoriete drankje: “Ik houd erg van wijn, en dan het liefst de Malbec uit Argentinië of de oaked Chardonnay uit Zuid-Afrika. Ik reis heel veel, dus vind het leuk om de wijnhuizen in Zuid-Afrika te bezoeken. Het is leuk de wijnen daar te mogen proeven, mee naar huis te nemen en die met anderen hier te delen.”

1. Waar kennen mensen jou van?

“De meeste mensen kennen mij van school.” Ze was leerkracht op de basisschool De Venen in Reeuwijk. Vorig jaar ondernam ze een groot project; ze motiveerde ruim 500 kinderen om te klimmen voor WarChild, wat 27.000 euro opleverde. “Het was heel mooi om te zien hoe betrokken de kinderen en de leerkrachten waren.”

Ik ben parttime gaan vliegen, en heb het onderwijs gecombineerd met de luchtvaart.

Het werk in de lucht belette Carolien niet om haar passie voor het geven van onderwijs te volgen. Toen ze stewards en stewardessen opleidde “begon het te kriebelen” en is ze een PABO-opleiding gestart, naast het vliegen. “Ik ben parttime gaan vliegen, en heb het onderwijs gecombineerd met de luchtvaart.”

2. Hoe ziet een dag er voor jou uit?

Recent heeft Carolien promotie gemaakt tot purser bij KLM, waarvoor ze een zeven weken-durende intensieve training moest volgen. “Dat kon ik helaas niet met het onderwijs combineren, dus dat heb ik nu on hold gezet, zodat ik me volledig hierop kan richten.” Wat het werk van een purser precies inhoudt? “Als purser ben je eigenlijk de manager van de stewards en stewardessen aan boord.” Ze komt vaak in Zuid-Amerika, Afrika, Azië, “eigenlijk de hele wereld.”

“Verder ben ik er heel graag voor mijn gezin. Ik sta ’s morgens op en maak ontbijt en lunch voor mijn dochters en help hen de deur uit.” Ook past ze graag op haar neefje Thomas, die op het moment van het interview binnen ligt te slapen.

3. Wat kijk je graag op televisie, Netflix, of welk boek lees je graag?

Televisie kijken is niet iets waar Carolien vaak tijd aan besteedt, net als lezen – al hoopt ze die laatste wel snel weer op te pakken. Naast dat ze fan is van reizen, is ze “heel veel in de tuin te vinden. In de avonduren help ik mijn dochters met huiswerk.”

4. Waar ben je het meest trots op?

“Op mijn gezin, en dat ze mij altijd de ruimte heeft gegeven dat ik kan blijven vliegen. Dit ook dankzij mijn familie, en de zelfstandigheid van onze dochters.” Met een glimlach vertelt ze over de maaltijd die haar dochters eigenhandig maakten – inclusief schoon achtergelaten keuken – toen ze de intensieve training tot purser volgde.

Mijn vader kan geen ‘nee’ zeggen, ik denk dat ik dat ook een beetje van hem heb.

5. Welke persoon inspireert jou in Bodegraven-Reeuwijk?

“Mijn vader. Hij is een Bodegraver in hart en nieren, en zet zich ook altijd in met de Najaarsmarkt voor de Kaas- en Bloemenshow. Mijn vader kan geen ‘nee’ zeggen, ik denk dat ik dat ook een beetje van hem heb. Hij is geduldig, empathisch. Ik ben dol op mijn beide ouders. Ze staan beiden altijd voor ons als gezin klaar, ook voor mijn zussen.”

6. Wat is een belangrijke levensles voor jou geweest?

“Dat er maar een beperkt aantal uren in een dag zitten en dat ik soms te veel wil. Ik vind een hele hoop leuk in het leven, maar soms moet je gewoon een pas op de plaats nemen zodat je jezelf niet voorbij loopt.” Dit leerde ze toen ze het onderwijs stopzette. Ze besteedt haar extra tijd graag aan haar gezin en “passen op die kleine”, zo vertelt ze met haar inmiddels wakker geworden neefje Thomas op schoot, terwijl ze hem in hapjes zijn lunch voert.

Wat het uniek maakt aan waar wij wonen, is dat kinderen vrij zijn om op de fiets naar school te gaan. Ik zie een hele hoop van de wereld, en dat kan echt maar op heel weinig plekken

7. Waar is je favoriete plek in Bodegraven-Reeuwijk?

“Daar hoef ik niet lang over na te denken. Dat is nog steeds, na 44 jaar, mijn ouderlijk huis op de boerderij aan de Noordzijde waar mijn zus nu woont met haar vriend en hun zoontje.” Ook het Reeuwijkse Hout vindt ze een mooie plek.

Ze heeft nog een extra bewondering voor het wonen in Bodegraven-Reeuwijk, of Nederland op zich. “Wat het uniek maakt aan waar wij wonen, is dat kinderen vrij zijn om op de fiets naar school te gaan. Ik zie een hele hoop van de wereld, en dat kan echt maar op heel weinig plekken. Dat realiseert niet iedereen zich, maar het is wel zo. Dat is ook wat mij inspireert om hier te wonen.”

8. Als je een (vrijwillig) project kon organiseren, wat zou dat dan zijn?

“Ik besef heel goed dat het leven in vrijheid geen vanzelfsprekendheid is. Ik zou het alle kinderen van de wereld gunnen om in vrijheid te leven.” Via KLM zet zij zich in voor Wings of Support, “een non-profit organisatie, waarbij wij zelf projecten tot stand brengen” voor kinderen over de hele wereld. “Op dit moment ben ik bezig met een project in Paramaribo, waar een sportevenement voor meisjes wordt georganiseerd. Ik ben nu allemaal sportoutfits en sportschoenen aan het verzamelen. Op Schiphol hebben we een depot waar we die spullen neerzetten. Als we naar bepaalde bestemmingen vliegen – waar een dergelijk project bezig is – kan je als medewerker een extra koffer meenemen.”

9. Wat zou je willen veranderen als je burgemeester was?

“Dan zou ik het braakliggende terrein bij het Reeuwijkse Hout meteen in gebruik gaan nemen. In Bodegraven hebben we de Vakantiespelen, in Reeuwijk niet. Dat terrein is een uitgelezen plek om dat ook in Reeuwijk neer te zetten. Daarnaast zouden ondernemers het terrein geregeld kunnen gebruiken om een Foodtruck Festival neer te zetten, of het kan dienen als ontmoetingsplek voor de jeugd. Voor Landal-gasten is er in de omgeving veel gerealiseerd, maar met het terrein zelf wordt niets gedaan. Ik zou graag zien dat daar ook meer aandacht wordt geschonken aan het lokale.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de week: Carolien Bunnik verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Jozef Broeckx

Leeftijd: 57

Woonsituatie: “In Bodegraven met mijn vrouw Manuela”

Favoriete drankje: De Belgische invloeden komen naar voren: een Straffe Hendrik staat bij Jozef vaak koud.

Wat heel belangrijk is, is dat je heel snel je accent moet kunnen verbergen. Als je dat niet doet, word je sowieso niet serieus genomen

1. Waar kennen mensen jou van?

“Ik denk dat de meesten mij kennen van de kerk, de Gereformeerde Gemeente; de Bethelkerk.” Zo’n 36 jaar geleden kwam hij vanuit België in Bodegraven terecht “via Manuela.” Jozef leerde zijn – inmiddels – vrouw kennen in zijn geboorteland, omdat Manuela daar verbleef met Bodegraafse vrienden voor evangelisatie. Uiteindelijk was hij “overtuigd Protestant geworden.” Daar was stukken meer ruimte voor in Nederland dan in het Katholieke België, en dus ging hij met Manuela mee. Of hij als Belg moest wennen in Bodegraven? “Wat heel belangrijk is, is dat je heel snel je accent moet kunnen verbergen. Als je dat niet doet, word je sowieso niet serieus genomen. Dan is het: er is een Belg, en dan komen de moppen,” vertelt hij met een lach. Jozef werkt in Hardinxveld-Giessendam, als software developer bij Keyloop.

2. Hoe ziet een dag er voor jou uit?

“’s Ochtends begin ik met werken” en in de avond doet hij bijscholing omtrent Cloud security, onder meer om bij te blijven met snelle technologische ontwikkeling. Aan de muur van zijn werkkamer heeft hij een afbeelding van de Klaagmuur in Jeruzalem. Hij beschouwt deze als een soort gebedsmuur, met daarbij “onderwerpen van gebeden; zoals mensen die ziek zijn, problemen als oorlog in Oekraïne, ruzie in Sudan, de strijd van christenen in het buitenland […]. Dat zijn onderwerpen die ik kan meenemen in gebed.”

3. Wat kijk je graag op televisie of welk boek lees je graag?

“Ik houd van geschiedkundige boeken en documentaires.” Hij noemt die van de BBC, met thema’s als Israël 70 jaar, of Tsjernobyl. “Wat ik mooi vind is dat ze documentaires kunnen maken in een filmvorm die makkelijk wegkijkt, en ook nog redelijk geschiedenisgetrouw is.” Hij richt zich tot de boekenkast en trekt er een boek uit dat hij op dit moment leest: The Book that Made Your World: How the Bible Created the Soul of Western Civilization.

We hadden alleen af en toe 5-minuten slaaproesjes.

4. Waar ben je het meest trots op?

“Dat we tijdens de Hackathon toch 3e geworden zijn.” Hij pakt zijn shirt – dat als aandenken met een Paternoster (gebedsketting) aan de muur hangt – terwijl hij vertelt. Drie jaar geleden deed Jozef mee met de Connect Hackathon voor het internationale bedrijf waar hij werkt. “Met mensen van over de hele wereld. Je krijgt een opdracht en moet met een team in 24 uur die opdracht uitvoeren, op kantoor. We hadden alleen af en toe 5-minuten slaaproesjes.” Uiteindelijk maakte het team van Jozef een werkend programma over autohistorie (wanneer is bijvoorbeeld voor de laatste keer de band of uitlaat vervangen?) – en ze werden 3e van de 25 teams. Het smaakt naar meer: “In november staat de volgende gepland.”

5. Welke persoon inspireert jou in Bodegraven-Reeuwijk?

“Mario van Voorst. Hij heeft van fotograaf en drukker de overstap gemaakt naar evangelisatiewerk. Hij volgt daarvoor ’s avonds een theologische studie. Ik vind dat heel knap. Ook het enthousiasme waarmee hij dat doet, vol overgave, dat vind ik iets moois.”

6. Als je een (vrijwillig) project kon organiseren, wat zou dat dan zijn?

“Ik denk iets voor jongeren. Om ze iets te geven waar ze nuttig mee bezig kunnen zijn, wat hen ook voldoening geeft. Het is echt onze toekomst.”

laat het los, geef het over. Het is een levensles die ik nog steeds leer.

7. Wat is een belangrijke levensles voor jou geweest?

“In afhankelijkheid leren leven van de Heer. Dat klinkt heel vroom, maar het is wel waar. Je probeert alles zelf onder controle te houden. Ik ben heel snel geneigd dingen te zien die mis kunnen lopen en hoe je dat zou kunnen opvangen, maar dat geeft heel veel stress. Aan de andere kant zou je kunnen zeggen; laat het los, geef het over. Het is een levensles die ik nog steeds leer.”

8. Waar is je favoriete plek in Bodegraven-Reeuwijk?

“Het Limespark, als het een beetje mooi weer is loop ik daar graag ’s avonds even een rondje, een beetje mijn hoofd leegmaken.”

9. Wat zou je willen veranderen als je burgemeester was?

“Ik zou proberen wat meer groen toe te voegen, zoals bomen. Bomen geven misschien overlast, maar je hebt ze nodig. Ik vind het toch mooi, beplanting.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de week: Jozef Broeckx verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Bianca van Rijn-Wolswijk

Leeftijd: 44

Woonsituatie: “In Waarder, ik ben gelukkig getrouwd met Erwin en trotse moeder van vier zoons.”

Favoriete drankje: “Cola Light. Soms gezellig een wijntje”.

Er ontstaan gewoon heel mooie, verbindende dingen, waardoor er naar elkaar omgekeken wordt.

1.WAAR KENNEN MENSEN JOU VAN?

“Van mijn geboortedorp Bodegraven. Mijn vader en opa waren rasechte Bodegravers. Maar nu vooral van het Huis van Alles Waarder denk ik.”. Ze is er nu zo’n vier tot vijf jaar actief mee bezig.. Ze kwam er terecht ‘via via’, “dat begint hier meestal bij de PLUS.” Daar spreken mensen me aan. Ze sloot zich aan bij de Programmaraad, om vanuit daar het Huis van Alles te ontwikkelen in Waarder. “Het concept spreekt me aan omdat het bedoeld is voor iedereen, ongeacht iemands achtergrond, geloof of leeftijd. Je ziet ook in de praktijk dat dat werkt.” Ze noemt voorbeelden. “Buiten het feit dat samen koffie drinken gezellig is komen er ook mensen die eenzaam of alleen zijn langs. Je ziet mensen die elkaar daar ontmoeten later ook privé afspreken, vriendschappen ontstaan, of als iemand opgenomen wordt in het ziekenhuis, wordt hij/ zij bezocht. Er ontstaan gewoon heel mooie, verbindende dingen, waardoor er meer naar elkaar omgekeken wordt.”

2. HOE ZIET EEN DAG ER VOOR JOU UIT?

“Elke dag is weer heel anders. Ik ben welzijnsmedewerker bij een zorgcentrum. Dan doe ik iets leuks met de kinderen, het huishouden, de tuin, of ik bedenk een activiteit of online campagne voor het Huis van Alles.” Bianca is verantwoordelijk voor de PR, reclame, contacten leggen met kranten en nieuwsplatforms. Ook ontwerpt ze flyers die de aandacht trekken, en beheert ze sociale media. Daarnaast bedenkt en organiseert ze steeds weer opnieuw activiteiten voor in het Huis van Alles, zoals een zangworkshop of kofferbakmarkt. Pas hebben ze het “darttoernooi voor het eerst geïntroduceerd. Er waren 13 mensen, dat is voor Waardense begrippen succesvol.” Ook de ‘Blingo’ (Bingo met Bling Bling) is voor herhaling vatbaar: “het was enorm gezellig en om een vervolg werd gevraagd.”

3. WELKE ACTIVITEITEN ONDERNEEM JE IN JE VRIJE TIJD?

“Ik zing in Bodegraven bij Alegrià. Ook mag ik graag hardlopen, wandelen of fietsen bij de Reeuwijkse Plassen.” Verder spendeert ze tijd in de buurt van haar familie. “Ik doe graag boodschappen in Bodegraven, waar mijn moeder woont. Verder mag ik graag schilderen, winkelen, naar een concert, het zwembad of de plassen gaan.”

Het één moet het ander niet uitsluiten, alles kan naast elkaar bestaan

4. WAAR BEN JE HET MEEST TROTS OP?

“Allereerst natuurlijk op onze kinderen.”

“Een aantal jaren geleden heb ik me met vriendin Colette Groot sportief & financieel met persoonlijke missie ingezet voor Alpe D’HuZes/ KWF. Maar nu op dit moment toch wel op het feit dat we Huis van Alles in Waarder op de kaart hebben gezet, met anderen van de Programmaraad. Ik hoor het ook van verschillende mensen binnen de gemeente. Je zet iets moois neer voor de samenleving, dat vind ik belangrijk.” Mensen komen steeds meer zelf met ideeën.” Met de tijd van nu meegaan vindt ze ook belangrijk, in plaats van blijven hangen in ‘het oude stramien”. “Het één moet het ander niet uitsluiten, alles kan best naast elkaar bestaan.”

5. WAT KIJK JE GRAAG OP YOUTUBE, NETFLIX, TV, OF WELKE BOEKEN LEES JE GRAAG?

“Ik kijk niet zo heel veel televisie, wel graag films, zoals Schindler’s List, Shakhawn Redemption. Biografieën van beroemde mensen vind ik ook altijd interessant, het is mooi om te zien wat mensen drijft.” Verder luister ik graag muziek op Spotify/ YouTube, vooral uit mijn jeugd: van Nederpop tot Queen.” Boeken lees ik graag spannende boeken van Karin Slaughter & Nico French.”

6. WELKE PERSOON INSPIREERT JOU IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

Mijn moeder Rina. “Ondanks tegenslag en verlies geeft ze nooit op. Ze is sterk en heeft heel veel doorzettingsvermogen, dat is een mooi voorbeeld.”

Naast haar moeder noemt Bianca ook “Leonne Dikmans” als inspiratiebron. De twee werken nauw samen, en zijn goed op elkaar ingespeeld. “Zij is eigenlijk de aansturend dame bij ons.  We vullen elkaar aan, we zijn altijd positief, willen vooruitdenken, dat inspireert mij wel. Iemand die altijd openstaat om samen nieuwe ideeën uit te werken, taken te verdelen, en vervolgens ook echt neer te zetten. Dat geeft veel positieve energie en plezier.”

7. WELK VRIJWILLIGERSWERK of project ZOU JE NOG WILLEN DOEN?

“Een groot evenement opzetten voor de gemeente Bodegraven-Reeuwijk lijkt me leuk. Recent heb ik deelgenomen aan een zeer geslaagd korenfestival in het Evertshuis. Dat is een goed voorbeeld hiervan. Wellicht een evenement met muziek en artiesten, een groot opgezette fair of een gezellig festival bij de Reeuwijkse Plassen, waar iedereen naartoe kan en plezier aan beleeft.”

Ook is Bianca, erg enthousiast over het lopende project “de mozaïekbank voor Waarder” om een ontmoetingsplek te creëren in Waarder, “want die is er niet”. Daar zijn we een crowdfundactie voor gestart, we hebben al veel donaties via verschillende kanalen ontvangen. Waarvoor onze dank aan de bewoners, kringloop Reeuwijk, Plus Hoogendoorn en diverse gemeente fondsen. We laten de bewoners ook meedenken over het ontwerp. Inmiddels zijn de financiën zo goed als rond. En zijn we aan het ontwerpen begonnen. We laten we de bank eerst plaatsen bij een boerderij hier in Waarder. Binnenkort gaan we starten om de bank te mozaïeken volgens het ontwerp. Met iedereen die dit leuk vindt om te doen. Ook buiten Waarder is men van harte welkom. Vervolgens willen we hem laten plaatsen bij de entree van het Huis van Alles, en dan een spetterend feest hiervoor organiseren.”

Het was wel echt een eyeopener; niet dromen, maar doen

8. WAT IS EEN BELANGRIJKE LEVENSLES VOOR JOU GEWEEST?

“Tragisch genoeg toch wel de dood van mijn lieve vader. Hij is in 2016 overleden in drie maanden tijd, aan de gevolgen van uitgezaaide longkanker. Dat heeft mij met de neus op de feiten gedrukt: geniet, leef de dag met een lach. Ik ben heel erg van; neem alle leuke dingen die op je pad komen met beide handen aan, geniet van je leven. Het was echt een eyeopener. Stel je dromen niet uit voor later, maar leef ze.”

9. WAT IS JE FAVORIETE PLEK IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“De Reeuwijkse Plassen. Als je de juiste tijdstippen uitkiest is het er heerlijk rustig. Ik mag er graag wandelen of hardlopen, elke keer ontdek ik iets moois in de omgeving, ik vind dat echt wel één van de mooiste plekken.”

10. WAT ZOU JE WILLEN VERANDEREN ALS JE BURGEMEESTER WAS?

“Duidelijkere communicatie, waar mensen terecht kunnen als ze tegen bepaalde vraagstukken aanlopen.” Dit merkt ze bijvoorbeeld in haar werkzaamheden als vrijwilliger “Soms moeten wij zes keer bellen/ mailen voor we de juiste persoon aan de lijn hebben voor een vraagstuk. Ook privé heb ik dit vaak moeten ervaren. Ik weet dat ze hun best doen, maar het is niet altijd genoeg, duidelijk, vlot of werkt efficiënt. Ook mag er meer groen op straat, en meer groenstroken in de wijk. Wellicht kan er een jeugdhonk komen voor alle jongeren in Waarder. Dat is er niet, en dat creëert verveling. Het zou goed zijn als de gemeente een soort tweede ‘Zon’ [een jongerencentrum in Bodegraven] kan creëren in Waarder.” Ze komt opnieuw met de creativiteit die ze ook volop benut in haar werk, en komt met ideeën: “een SOOS-avond, een graffiti-workshop, iets waardoor zij hun talenten kunnen benutten. Dat zou heel mooi voor hen zijn.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de Week: Bianca van Rijn-Wolswijk verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Anne Vergeer

Leeftijd: 25

Woonsituatie: “Ik ben geboren en getogen in de Bodegraafse Meije en woon samen met mijn ouders en broertje op de boerderij. Mijn oudere broer woont in Woerden.”

Favoriete drankje: “Dan moet ik wel iets politiek corrects zeggen”, grapt de boerendochter. “Ik ben fan van Citroenbrandewijn, maar ik kan ook genieten van een glas melk of een kop thee”, voegt ze toe. “Of in de winter een lekkere warme kop chocomel met slagroom.”

1. WAAR KENNEN MENSEN JOU VAN?

“Goede vraag. Mensen kunnen mij denk ik kennen omdat ik een trouwe bezoeker ben van Bodegraafse evenementen zoals de Najaarsmarkt en Borftlive, en natuurlijk van de Boreftse Dorpskwis. Wij hebben de ‘kwis’ in 2020 voor het eerst georganiseerd met een groep vrienden vanuit KPJ Bodegraven. Dat is boven verwachting goed ontvangen. We zijn vorige week begonnen met overleg voor een derde editie, begin 2024.” Ze is niet alleen sociaal verbonden aan de gemeente, maar ook haar sportieve kant komt tot uiting. “Ik loop af en toe in sportschool N-Joy rond en vanaf dat ik kon lopen doe ik mee met de hardloopwedstrijd Rondje Droogh.”

​​

Het is een iets groter puzzelstukje om te ontdekken; waar ligt het probleem?

2. HOE ZIET EEN DAG ER VOOR JOU UIT?

“Mijn dagen zijn heel afwisselend. Ik studeer nog” aldus de diergeneeskundestudent, “dus op dit moment loop ik stage. Ik heb al van jongs af aan interesse gehad in dieren, ik denk ook vanwege waar ik ben opgegroeid.” Ondanks dat het ‘medische’ vlak haar bij mensen aanspreekt, wekten dieren de meeste interesse: “Dieren kunnen niets communiceren, zo van; ‘ik heb pijn aan mijn hoef’. Het is een iets groter puzzelstukje om te ontdekken; waar ligt het probleem?” Hoe ze er dan bij een dier achterkomt wat er scheelt? “Je kunt allerlei onderzoeken doen zoals luisteren naar de hartslag of ademhaling, maar bij dieren is het belangrijk om naar het gedrag te kijken. Je kan daaruit aflezen hoe het dier zich voelt.” Na haar stage is ze weer te vinden in de schoolbanken, “dat is dus heel wisselend. Wat wel iedere dag terugkomt is de zorg voor de dieren hier. Ik heb zelf drie pony’s die elke dag aandacht nodig hebben. In het weekend ga ik graag met vrienden op pad, bijvoorbeeld naar BAAS, vroeger de Vrienden van de Hoeck of in de zomer naar de Reeuwijkse Plassen.”

3. WAAR BEN JE HET MEEST TROTS OP?

“Dit wordt een heel clichéantwoord, maar ik denk op de mensen en dieren om mij heen. Ik heb een ontzettend lieve familie; die wonen in en rond Bodegraven, en een hele leuke vriendenkring in Bodegraven en omstreken.”

de reacties van de bewoners van Rijngaarde waren zó ontzettend leuk

4. WELK (VRIJWILLIG) PROJECT ZOU JE NOG WILLEN DOEN?

Ze denkt een aantal jaar terug. Ze zit al lange tijd bij Toneelvereniging KPJ Bodegraven, met eens per jaar een voorstelling in de aula van de Willibrordschool. “We doen daar dan ook een generale repetitie. We hebben op een gegeven moment bedacht; hoe leuk is het om mensen uit Rijngaarde uit te nodigen voor deze generale repetitie?” Zo geschiedde. “Het is voor ons een hele kleine moeite, en de reacties van de bewoners van Rijngaarde waren zó ontzettend leuk, ik hoop dat we dat nog eens kunnen organiseren.”

5. WAT KIJK JE GRAAG OP YOUTUBE, NETFLIX, TV?

“Er is niet echt een programma waar ik voor thuis zou blijven. Ik heb wel wat series gevolgd, dus als iemand een leuke suggestie heeft, welkom! Ik luister wel graag naar muziek tijdens werk of als ik bezig ben op de boerderij.”

Zij zijn wandelende boeken met levenservaring

6. WELKE PERSOON INSPIREERT JOU IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Ik denk dat je uit iedere persoon wel wat inspiratie kan halen, maar ik vind oudere mensen zoals mijn opa en oma altijd wel heel inspirerend. Zij zijn wandelende boeken met levenservaring. Ik vind de verhalen van vroeger heel leuk om te horen; hoe de wereld is veranderd, hoe Bodegraven er vroeger uitzag. Je ziet bijvoorbeeld op de Zuidzijde nog wat oude gebouwen staan, dat waren vroeger boerderijen. Er is nu een woonwijk gebouwd, maar je ziet toch nog wel die karakteristieke gebouwen terug. Ik vind ook hulpverleners heel inspirerend, dat zij toch altijd de kennis en kunde bezitten om de omgeving rustig te houden en om situaties op te lossen.”

zo jong als vandaag word je nooit meer

7. WAT IS EEN BELANGRIJKE LEVENSLES VOOR JOU GEWEEST?

“Ik zeg altijd tegen anderen; zo jong als vandaag word je nooit meer. Dus als je nog een wens hebt of iets wil doen; ga erachteraan en zorg dat het gebeurt, want je weet nooit hoe het verder loopt.”

8. WAT IS JE FAVORIETE PLEK IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Ik vind het eigenlijk ook heel lekker om thuis te zijn, en bijvoorbeeld de zonsopgang in de polder te zien.” Ook vindt ze het fijn om naar de Reeuwijkse Plassen te gaan, en zit ze graag met haar vrienden bij Bodegraafse restaurantjes. “Restaurant Anders, BAAS, de Munt, niet echt één plek” concludeert ze. “Bodegraven-Reeuwijk heeft alles wat ik nodig heb.”

9. WAT ZOU JE WILLEN VERANDEREN ALS JE BURGEMEESTER WAS?

“Het centrum van Bodegraven is de afgelopen jaren heel erg opgknapt; maar ik zou het fijn vinden als het nog iets sfeervoller en bruisender wordt voor inwoners. Het Raadhuisplein kan best iets groener en fleuriger, maar het moet wel praktisch blijven voor de markt, en fijn voor de bewoners.” Zelf blijft ze graag in de gemeente, maar dat blijkt ingewikkeld. “Het is lastig voor starters om woningen te vinden. Dus misschien iets meer doorstroom; dat jongeren ook een plek kunnen vinden en je niet genoodzaakt bent verder te moeten zoeken.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de Week: Anne Vergeer verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Cor van den Hoven

Leeftijd: 53

Woonsituatie: “In Bodegraven met mijn vrouw Mariska en drie kinderen; Thijs, Eline en Casper.”

Favoriete drankje: “Een mooi glas rode wijn. Omdat je rode wijn in zoveel smaken hebt en op zo veel verschillende manieren kunt drinken. Als we uit eten gaan moet er bij voorkeur ook een goede fles wijn op tafel staan.”

1. WAAR KENNEN MENSEN JOU VAN?

“Als ze me kennen is dat van de Zustertuin.” Cor kwam daar terecht via zijn “hardloopmaatje.” Sinds 2009 is hij penningmeester, om daar in 2015 voorzitter van te maken. Verder is hij erg actief bij de korfbalvereniging Vriendenschaar. “Via mijn oudste zoon Thijs ben ik de vereniging ingerold. Een erg leuke en gezellige vereniging. Ik zit in de redactie van het clubblad en ik zorg ervoor dat deze iedere twee weken digitaal wordt verzonden. Ik zit in de communicatiecommissie en we zorgen dat de technische informatiekanalen beschikbaar zijn (website, nieuwsbrieven). Sinds dit jaar speelt ons ‘eerste’ in de eerste klasse, en dat betekent dat er een jurytafel aanwezig is bij de wedstrijden. Ik mag bij wedstrijden achter die tafel zitten. Hierdoor kan ik niet meer de spelersaankondigingen doen voor de wedstrijden, wat ik jarenlang met plezier heb gedaan.”

2. HOE ZIET EEN DAG ER VOOR JOU UIT?

“[Ik ben] niet opgegroeid met het idee dat de Zustertuin een vanzelfsprekendheid is”

“Zonder afspraken buiten de deur, werk ik vanuit huis.” Voorheen had hij een kantoorruimte in Waddinxveen voor zijn bedrijf, “maar door corona is er best wat veranderd.” Cor kreeg zelf corona, de afstand leidde tot thuiswerken. “Dat was eigenlijk wel gezellig. Ik werk 50 tot 60 uur per week; dan ben je toch weinig thuis, en mis je tijd met je kinderen. Ik ben dat gaan koesteren, en vond het fijn om thuis te werken.” Cor begint zijn dag nu thuis met veel teammeetings, softwarevragen beantwoorden, en stopt rond een uur of half zeven. “Het werk voor de Zustertuin is vrij constant.” Hij werkt er zo’n acht uur per week aan. Momenteel zijn ze druk met de bezigheden die nodig zijn voor een Kinderboerderij-keurmerk.

Cor heeft een bijzonder perspectief op De Zustertuin. Omdat hij in 1999 in Bodegraven kwam wonen, is hij “niet opgegroeid met het idee dat de Zustertuin een vanzelfsprekendheid is. Als je van buiten komt zie je pas wat voor een uniek project het is.” Hij spreekt zijn waardering uit voor de vrijwilligers; personen van de bouwploeg, het bestuur, de groenploeg, de zaterdaghulpen, enzovoorts. “Ik vind het mooi om te zien dat we een team zijn.”

3. WAAR BEN JE HET MEEST TROTS OP?

“De kinderen, mijn vrouw, en (schoon)ouders. Ook wil ik graag mijn broertje noemen, die net voor corona een hele ommezwaai heeft gemaakt en een tostizaak is begonnen. Als ik trots en voldoening door elkaar mag gooien: ik vind het heel leuk om iets met elkaar te bereiken. Of dat nu in je werk is, een probleem oplossen bij de Zustertuin, of bij de Vriendenschaar een wedstrijd goed te laten lopen. Dat geeft voldoening.” Ook benoemt hij het tweemaal voltooien van de marathon. Voor de eerste keer over de finishlijn binnenkomen “was een emotioneel moment. Ik moest echt even nadenken; hoe moet ik ook alweer ademhalen?”

4. WAT KIJK JE GRAAG OP YOUTUBE, NETFLIX, TV?

“Televisie kijk ik niet zo heel erg veel, en als ik dat doe is het omdat ik aan het eind van de dag redelijk uitgepierd ben. Zo zet ik weleens Veronica Inside op om niet te hoeven nadenken, dat is af en toe wel vermakelijk. Soms luister ik ook NPO Radio 1 Sport of nieuws. Ook houd ik Twitter in de gaten, daar kan ik doorklikken op nieuwsberichten.”

Ieder mens heeft wel iets wat me inspireert

5. WELKE PERSOON INSPIREERT JOU IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Niet specifiek één iemand, maar eigenlijk iedereen wel. Ik denk dat ik altijd wel met een open geest met mensen praat, zo kan ik van iedereen leren. Ieder mens heeft wel iets wat me inspireert.” Zaken als ‘gedag’ zeggen op straat brengt voor hem een gevoel van saamhorigheid, wat hij ook opzoekt in de projecten die hij onderneemt.

6. WAT IS EEN BELANGRIJKE LEVENSLES VOOR JOU GEWEEST?

“Het zijn vaak kleine levenslesjes. Ik ben nu 53, mijn ouders en schoonouders lopen tegen de 80, je merkt dat het leven heel kwetsbaar is. Daarom probeer ik meer te genieten van het nu-moment. Dus toch maar even uit eten gaan, en nu alle kinderen nog meegaan op vakantie, toch maar even een wat grotere vakantie boeken.”

“Waar ik ook heel goed op terugkijk is dat de relatie met de gemeente een heel stuk verbeterd is. De afscheidnemende burgemeester die vol lof over de Zustertuin sprak; dat geeft me dan wel een goed gevoel. Dat we echt een icoon in Bodegraven zijn.”

7. WAT IS JE FAVORIETE PLEK IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Hier natuurlijk.” Hij kijkt even om zich heen, zittend aan tafel in ’t Uilennest in de Zustertuin. Het voorzitterschap bij De Zustertuin “staat zó ver van mijn werk af, dat het echt vrijwilligerswerk is. Daar haal je hele andere energie uit. In de zomer zijn we tot half negen open.” Als hij op een zomeravond in zijn eentje afsluit, kijkt hij nog eens achterom. “Dat is het mooiste moment.”

Verder gaat Cor graag uit eten. Restaurant In het Bonte Varken, Amigos en De Munt zijn hem niet onbekend. “Ook soms even door het centrum lopen vind ik al heerlijk.”

8. WAT ZOU JE WILLEN VERANDEREN ALS JE BURGEMEESTER WAS?

Naast het opruimen van zwerfafval en zijn zorgen om een plastic soup, zou hij “niet echt iets willen veranderen, want ik vind het in Bodegraven prima wonen. Maar daar moeten we ook met zijn allen voor zorgen dat dat zo blijft. Het gaat niet vanzelf dat hier die Zustertuin is, je kinderen hier kunnen sporten, en er iets in het dorp wordt georganiseerd. Ik zou graag zien dat iedereen daarin meedoet, hoe klein ook, dat iedereen zijn steentje bijdraagt. Het is niet voor niks ‘samenleven’.”

Er komen twee leden van het bestuur binnen, waaronder de huidige penningmeester. Ze maken een praatje. Daarna verlaat Cor ’t Uilennest, en pakt al buiten een zwervende plank op, om op te bergen. Hij loopt verder. “Op het moment dat ik de Zustertuin binnenstap, valt er een zekere rust over mij heen.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de Week: Cor van den Hoven verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Drifa Bakkali

Leeftijd: 43

Woonsituatie: “Ik woon 42 jaar in Bodegraven met mijn gezin, ik heb twee kinderen, en ben getrouwd met Jeroen.“

Favoriete drankje: “Koffie, daar mag je me ’s nachts voor wakker maken.” Ze probeert maximaal vier kopjes per dag aan te houden.

we gaan met jongeren in gesprek, en vragen: ‘hoe is het met jullie?’

1. WAAR KENNEN MENSEN JOU VAN?

“Ik heb een jaar of 10 bij Kinderopvang Bodegraven gewerkt, later Junis. Nu ben ik bekend als Sociaal Makelaar bij SAM Welzijn.” Ook is ze jongerenwerker. Ze organiseert onder meer de meidenavond in het Huis van Alles, maar ook doet ze zogenaamde ‘ambulante rondes’. “We gaan op zoek naar jongeren en maken een praatje met ze in hun eigen domein.” Ook gaat Drifa in op de zogenaamde ‘overlast’ die jongeren zouden geven, en kwam met een unieke oplossing. “Op zondag organiseren we zaalvoetbal voor zo’n 40 jongeren. Dat kwam op een bijzondere manier tot stand. Er was een overlastmelding van jongeren in de buitenruimte. “Dan gaan wij daar naartoe, maar niet zo van: ‘wegwezen.’ Nee, we gaan met jongeren in gesprek, en vragen: ‘hoe is het met jullie?’ Uiteindelijk is zij ingegaan op waar de jongeren behoefte aan hebben, en kwam de zondagse zaalvoetbal tot stand. “Het is een razend succes.”

“Wij zijn als jongerenwerkers geen handhavers of beleidsmedewerkers. Wij zijn echt Team Jeugd. De overlastmeldingen zijn daar nu gestopt.”

2. HOE ZIET EEN DAG ER VOOR JOU UIT?

“Mijn dag is niet gepland. Ik moet als jongerenwerker echt op zoek naar werk. We beginnen op woensdag wel met het jongerenwerk-overleg.” Ze bespreken in welke gebieden ze aan het werk gaan, en wat er speelt in Bodegraven-Reeuwijk. Dan maken ze een ‘plan van aanpak’. “Ik ga niet verzinnen achter een bureau: ‘dit is leuk’, maar wij gaan het écht halen.” Ook werkt ze als “mantelzorgondersteuner, een beetje als ‘vliegende keep.” Verder is ze actief voor Kids en Koffie, “dat is voor vrouwen die nieuwkomers zijn, met kinderen. Zij zijn naar Nederland gevlucht of verhuisd, en die komen hier samen.”

Het vertrouwen van Touria in mij heeft mij er weer bovenop geholpen

3. WAAR BEN JE HET MEEST TROTS OP?

“Ik ben het meest trots op mij zus Touria. Zij is een ontzettende doorzetter, een ondernemer. Ze heeft een diagnose, maar dat weerhoudt haar er niet van om in de maatschappij te gaan staan. Ze kan geen betaalde baan aan; maar zij heeft samen met Wieneke Bureau Bousa opgezet”, een stichting die ouders en hun kinderen ondersteunt.

Drifa heeft in totaal 20 jaar in de kinderopvang gewerkt, maar kwam in de ziektewet terecht. “Na een jaar zei Touria tegen mij; het is zo’n zonde dat jij je talenten niet gebruikt.” Via een activiteit van het bureau van haar zus kwam Drifa in aanraking met het jongerenwerk “en is het balletje gaan rollen. Het vertrouwen van Touria in mij heeft me er weer bovenop geholpen.”

4. AAN WELKE VAKANTIE HEB JE MOOIE HERINNERINGEN?

Drifa deelt een heftig maar ontroerend verhaal. “De mooiste herinnering was de vakantie met mijn dochter. Zij heeft een beste vriendin, die heet Yara. We zijn met Yara’s moeder en haar zussen naar Turkije geweest. Dat was een mooie vakantie omdat dat de laatste vakantie was waarin Yara nog gezond was. Daarna heeft Yara een hersenscan gehad, en bleek dat ze een hersentumor had. Zij is in 2018 overleden. Mijn dochter en zij waren als twee handen op een buik. Dus die vakantie was goud.” 

5. WELK (VRIJWILLIG) PROJECT OF VRIJWILLIGERSWERK ZOU JE NOG WILLEN DOEN?

“Wat ik heel mooi vind is als jongeren iets kunnen betekenen voor de maatschappij, en daar iets van leren.” Eerder deed Drifa ook maatschappelijke diensttijd, en merkte de voordelen op. “Ik heb een meisje verbonden aan een ouder echtpaar. Ze heeft daar zoveel uitgehaald. Jongeren leren daar veel meer van dan in de schoolbanken: empathie, zorgen voor een ander. Als ik ál het geld van de wereld zou hebben, zou ik dat, en mijn tijd, besteden aan het verbinden van jongeren met ouderen.”

Ik vind het fijn om te geloven dat misdadigers niet worden geboren, maar worden gecreëerd

6. WAT KIJK JE GRAAG OP YOUTUBE, NETFLIX, TV?

“Ik kijk eigenlijk niks, het enige wat ik ooit gevolgd heb is criminal minds. Dat is nu afgelopen. Ik vind televisiekijken echt hersenloos, ik lees liever een boek of ga een stukje lopen.” Televisiekijken is voor Drifa “voorspelbaar. Mijn man zegt ook; het is niet leuk om een film te kijken met jou, want je heb alles al voorspeld in de eerste minuten”, noemt ze met een lach. Een favoriete schrijfster is Karin Slaughter, welke literaire detectives publiceert. ‘Nachtschade’ is een van Drifa’s favoriete boeken. “Het spreekt me aan omdat je dichterbij de reden van een misdaad komt. Dat is heel fascinerend om te lezen. Ik vind het fijn om te geloven dat misdadigers niet worden geboren, maar worden gecreëerd.” 

7. WELKE PERSOON INSPIREERT JOU IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Ik denk dat dat Mirjam van Veen is, de directeur van SAM Welzijn. Zij is principieel, zakelijk, rechtvaardig en positief-kritisch, om haar focus op het welzijn van de gemeente te houden. Hoe weinig geld er ook is. Ze inspireert mij heel erg. Ook als ik ergens privé mee zit, heeft ze altijd hele goede raad. Ook van: ‘wat heb je zelf gedaan om het te kunnen veranderen?”

8. WAT IS EEN BELANGRIJKE LEVENSLES VOOR JOU GEWEEST?

“Ik heb in huis drie regels.” De eerste is: “heb respect voor elkaar.” De tweede luidt: “ook als ik boos ben, betekent het niet dat ik niet meer van je houd.” Tenslotte hecht Drifa waarde aan openheid: “je kunt in dit huis alles zeggen zonder dat het consequenties heeft. Ik denk dat ik dat heb meegenomen uit mijn opvoeding. Dat wil ik ook overbrengen op mijn eigen kinderen.”

9. WAT IS JOUW FAVORIETE PLEK IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Bij mijn moeder thuis. Mijn vader en moeder zijn in 1980 naar Nederland gekomen. Mijn moeder heeft 10 kinderen, en iedere keer als we daar zijn voelt het letterlijk als thuiskomen. Omdat ik me zo verbonden voel met het huis van mijn moeder doe ik nog steeds boodschappen bij de Vromade in plaats van in het centrum, haha! Ik ben echt een familiemens.”

10. WAT ZOU JE WILLEN VERANDEREN ALS JE BURGEMEESTER WAS?

“Ik vind het belangrijk dat er een goed jeugdbeleid komt.” Ze stelt een visie voor. “Jongeren zijn niet alleen een kostenplaatje voor de zorg of overlastgevers, maar ze zijn ook wie ze zijn. Ze mogen er zijn. Je kiest er niet voor waar je wordt geboren. Alle jongeren moeten de kans krijgen om zich goed te kunnen ontwikkelen. Ik denk dat wij als beleidsmakers een verschil in kunnen maken.” Hoe ze dat voor zich ziet? “Door voorzieningen, niet alleen handhaven.” Ze noemt een voorbeeld. “De Ramadan komt eraan. In plaats van bij elkaar komen als handhavers om te bedenken hoe we overlast kunnen voorkomen, kunnen we ook onszelf de vraag stellen: wat kunnen we bieden?” Ze noemt dat een BBQ die ze wilde organiseren op het Raadhuisplein door een “deur van regels” werd tegengehouden. “Jongeren liepen naar huis met een teleurstelling dat het niet was gelukt. Ik zou meer inclusie willen, en zien: waar heeft de jeugd behoefte aan?”

Weet jij nog een vraag die we moeten stellen aan een ReBo-er? Laat het weten in een reactie!

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de Week: Drifa Bakkali verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Naam: Aart van de Poll

Leeftijd: 70

Woonsituatie: “Zelfstandig, middenin het centrum van Bodegraven aan Noordstraat, inmiddels 27 jaar.” 

Favoriete drankje: “Een biertje vind ik het lekkerst, omdat ik van gezelligheid houd. Wegens de chemokuren heb ik gezegd dat ik niet zal drinken, dus ik ben gestopt. Ik ga wel nog steeds naar de kroeg, en drink daar nu ongelofelijk veel Ice Tea. Wel zo’n 14 van die glaasjes.”

“Ik houd ongelofelijk veel van lachen, gieren, brullen. Dat weten mensen ook.”

1. WAAR KENNEN MENSEN JOU VAN?

“Mensen kennen mij van de voetbal. Ik heb ook in het bestuur gezeten, bij ESTO. Doordat ik ook het café Buren van de Raad gehad heb, kennen ook veel mensen mij vanuit de horeca. Ik houd ongelofelijk veel van lachen, gieren, brullen. Dat weten mensen ook. Als ik in de kroeg zit op een rustig moment, en er is even geen sfeer, dan zegt de eigenaresse ‘ga even zingen!” Aart zet in [zingend, met armgebaren]: “Vlakbij de haven, staan heel oude huizen!” Hij laat zijn handen weer zakken. “Je zou ‘Aart van Patsy’ op moeten schrijven, dat kennen mensen wel,” aldus Aart, refererend aan het lied ‘Patsy’ van Rein de Vries. “Dat is hoe ik heet, bij Buren van de Raad.”

Ook kunnen mensen hem kennen van Poll promotion. “Ik ben gek op de verkoop. Ik houd ervan om met mensen om te gaan.” Het bedrijf in relatiegeschenken en kerstpakketten bestaat nog steeds. “Mijn dochter heeft het overgenomen.”

2. HOE ZIET EEN DAG ER VOOR JOU UIT?

“Ik ben heel blij als ik ‘s morgens, op het moment dat ik zelf wil, naar Alphen toega. Naar de zaak, Poll Promotion. Daar doe ik nog heel veel werk. Maar het fijne vind ik, ik hoef er niet om acht uur te zijn. Vanmiddag komen er wat mensen een biertje drinken. Woensdag gaan we naar Bistro Joy’Si met bekenden uit de horeca, dat zijn echt vrienden van me.”

3. WAAR BEN JE HET MEEST TROTS OP?

“Het meest trots ben ik op mijn dochter Sanne met haar man Jeroen, en mijn kleinkind Job.” Hij wijst naar een grote puzzel van duizend stukjes met een babyfoto van zijn kleinzoon. “Ik heb goed contact, ik houd van mijn medemens.” 

“Als ik nu naar het ziekenhuis moet, dan brengt mijn dochter me weg, ze praat daar met de mensen, dat heeft ze er allemaal voor over, net haar vader. Ik doe voor haar ook alles wat binnen mijn mogelijkheden ligt.”

4. WELK (VRIJWILLIG) PROJECT OF VRIJWILLIGERSWERK ZOU JE NOG WILLEN DOEN?

“Ik heb mijn leven volgezeten met verplichtingen. Door de zaak, en terecht. Maar nu ben ik los, ik ben vrij. En dat wil ik houden zo. Voor iedereen wil ik alles doen, maar niet meer als verplichting. Ik ben zo blij dat ik daar vanaf ben, het geeft mij heel veel rust.” Toch ziet hij die bezigheden als iets goeds. “Wees blij dat je werk hebt, anders heb je niks te doen. Ik ben hartstikke blij dat ik nog naar de zaak kan. Ik sta voor iedereen klaar.”

5. WAT KIJK JE GRAAG OP YOUTUBE, NETFLIX of TV?

“192TV. Omdat dat muziek is uit mijn vroege jeugd. Dat haalt dingen omhoog, van ‘weet je nog, toen we daar en daar waren?’. Ik weet nog dat The Stones voor het eerst in Nederland aankwamen, dat mensen in de Prinsengracht sprongen om de boot aan te raken. Ik heb dat op televisie gevolgd, ik zie het nu nog voor me. Ik ben ook heel erg fan van Celine Dion. Ik heb nog kaarten liggen, maar ze is behoorlijk ziek. Het is de vraag of het augustus doorgaat. Ik was ook gek van ABBA, nog steeds. Die hebben een wereld opengegooid. Die zongen met karakter; van ‘ik moet ervan leven’. Ook ben ik gek van voetbal geweest. Maar nu is het voetbal niet meer belangrijk, maar het geld. Ze geven niet meer honderd procent, waardoor het leuke van voetbal eraf gaat.”

6. WELKE PERSOON INSPIREERT JOU IN BODEGRAVEN-REEUWIJK?

“Iemand die ongelooflijk veel voor zijn naasten doet: Joost Rooms. Die doet voor de kerk veel, alles wat de naasten aangaat; daar is hij zo sterk in. Vorige week hebben ze lopen bakken voor ouderen volgens mij. Ik heb er erg veel respect voor. Ik ken hem al lang. Hij kwam geregeld langs bij Buren van de Raad. Hij doet zo veel, echt petje af. Hij is er bijna dagelijks mee bezig.”

Als iemand jarig is dan zeg ik ‘van harte’, en met hoofdletters erbij: ‘GENIET ERVAN.’

7. WAT IS EEN BELANGRIJKE LEVENSLES VOOR JOU GEWEEST?

“Dat je om je medemens moet denken.” Aarts’ jonge jaren waren verre van makkelijk. Op zijn achtste verloor hij zijn zusje, in zijn volgende levensjaar zijn moeder, en op zijn 14e zijn vader. “Ik gun het niemand. Doordat ik mijn ouders zo vroeg kwijtgeraakt ben – dat is nu al 60 jaar geleden – weet ik: die hebben nooit het hele leven gehad. Als iemand jarig is dan zeg ik ‘van harte’, en met hoofdletters erbij: ‘GENIET ERVAN.’ Ik zeg, probeer ervan te genieten, want het kan zomaar afgelopen zijn. Ik wil dat al mijn naasten het naar hun zin hebben.”

Ik zou met heel veel mensen gaan praten in het dorp.

8. WAT ZOU JE WILLEN VERANDEREN ALS JE BURGEMEESTER WAS?

“Het is een schande dat wij een verlies hebben van zo’n 150 miljoen euro. Ik zou het hele dorp ongelofelijk aanpakken. Ik zou met heel veel mensen gaan praten in het dorp. Het is ons dorp. Wat willen we? Hoe zie jij het? En jij? We hebben totaal geen zakenleider die in de gemeenteraad zit. Als je een zakenleider bent, dan kun je met geld omgaan. In 2008 kregen we de bouwcrisis. Veel bouwbedrijven gingen failliet. Toen heb ik ook klappen gehad [met Poll Promotion]. Bouwbedrijven kochten namelijk heel veel kerstpakketten”, maar dat werd tijdens de crisis drastisch minder. “Ik moest aanpassen, personeelsverminderingen doorvoeren, even geen auto kopen. Maar bij deze gemeente vind ik het raar: we hebben geen geld, maar we gaan wel voor 1,6 miljoen het dorp opknappen met plantjes. Ik zeg altijd: je moet eerst het geld ervoor hebben, dan kan je het pas uitgeven.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht ReBo-er van de Week: Aart van de Poll verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Waar we nu onze aandacht veelal richten op de schil van een pand (lees: zonnepanelen, spouw-, dak- & vloerisolatie), zal dit snel gaan verschuiven naar het interieur. In deze boeiende en ook leuke! ontwikkeling neem ik je in deze woonblog graag mee. Met welke mega-ontwikkelingen hebben we eigenlijk te maken, en wat voor invloed heeft dit op onze manier van wonen? Welke mooie duurzame materialen worden er toegepast in het interieur? En hoe kunnen we dit bij ons thuis of op kantoor integreren?

Naast de ecologische verandering zijn er nog meer trends die van invloed zijn op ons interieur. Individualisering is daar één van. We willen meer ‘custom made’ meubels die inspelen op onze behoefte. Geen massa, maar dat ene stuk dat niet alleen qua vormgeving perfect aansluit op onze wensen, maar daarnaast ook verantwoord geproduceerd is.

De megatrend conservering is ook een hele boeiende. Het staat voor het verlangen naar vroeger, voor het behouden van dingen die waardevol zijn en voor het vasthouden aan het bekende. Door de snel veranderende wereld hechten we hier steeds meer waarde aan. We willen ambachtelijk gemaakte meubels en accessoires en weten waar en hoe deze gemaakt worden. Deze trend gaat hand in hand met verduurzaming.

Inzoomend op deze megatrends komen hier een aantal materialen uit op interieurgebied waar ik je graag meer over vertel. Het eerste mooie duurzame materiaal dat we hopelijk nog meer gaan zien in interieur is kurk. Het is afkomstig van de schil van de kurkeik en heeft een isolerende en geluiddempende werking. Het is een flexibel materiaal en de natuurlijke kleur geeft een warme uitstraling. Onze woning had een tuinkamer waar de wanden bekleed waren met kurk. ‘Dat ga je er toch af halen?’ vroegen verschillende mensen. In een tijd waarin we massaal voor industrieel strak kozen een begrijpelijke vraag. Dat deed ik niet, en daar ben ik tot op de dag van vandaag nog blij mee. Hieronder vind je een foto uit de VT Wonen van onze serre met de kurk wand. Gaaf toch!? De goede akoestische demping van kurk is ook fijn, omdat deze plek inmiddels het domein is geworden van onze kinderen.

Een ander mooi duurzaam materiaal is bamboe. De bamboeplant staat bij velen van ons bekend om het woekeren in de tuin. Dat is dan ook gelijk de grote kracht van deze plant. Een groot deel van de soorten bamboe groeit 5 tot wel 20 centimeter per dag! Andere goede eigenschappen van bamboe zijn dat de plant een stof bevat waardoor ze van nature bestand zijn tegen plagen en schimmels. Ook absorbeert bamboe meer koolstofdioxide en produceert de plant zo’n 30 tot 35 procent meer zuurstof dan andere bomen. Goed voor het klimaat en waanzinnig in een interieur. Het is toepasbaar in accessoires, meubels, scheidingswanden enz. enz. Hieronder zie je hoe mooi bamboe kan zijn in een badkamer.

Maar ook een hele andere toepassing, zoals een trapleuning of scheidingswand langs de trap maakt een interieur origineel!

Tot slot kom ik op een materiaal wat steeds meer toegepast wordt, en we ook zelf thuis kunnen maken, namelijk bio plastic. Er zijn allerlei manieren om bio plastics te maken en ik deel er één met je. https://labpastoe.gitbook.io/lab-pastoe/tutorials/bioplastics/gelatine-bioplastics

(een kleine noot; het is in het Engels, maar met de rechter muisknop kun je de tekst vertalen naar het Nederlands)

Het idee van bio plastic is dat wanneer het in de natuur terechtkomt het gemakkelijk afbreekbaar is. Voeg er zonnebloempitjes aan toe en de wereld wordt een stukje mooier. Leuk om samen met je kinderen te doen en ook hen bewust te maken van wat we eigenlijk zelf kunnen. Tip! Om het drogingsproces te versnellen kun je de oven op 20 graden zetten het daarin leggen. 😊

Tot de volgende!   

Liefs,

Svenja (Instagram: @interieurstudiobysvenja)

Het bericht Woonblog @interieurstudiobysvenja – Duurzame materialen in interieur verscheen eerst op Rebonieuws.nl.

Wat houdt jouw hobby in?

“Van alles op creatief gebied. Kaarten maken, decopatchen – met speciaal papier iets helemaal beplakken” ze wijst een krukje en ton aan. Dan krijg je leuke effecten.” Verder doet ze aan “diamond painting – met kleine steentjes schilderijen maken.” Ook is ze begonnen met naaien van kussens, tassen en rokken “maar daar ben ik nog een beginner in dus dat gaat wel eens helemaal verkeerd. Dat het hengsel onderaan een tas zat, maar die had dan boven gemoeten.” Naast haar creaties heeft ze nog een tweede hobby: “een verzameling met kleine klompjes. Een hele ton zit vol.” 

Als ik een filmpje zie dan denk ik: als die het kan, kan ik het ook.

Hoe ben je aan deze hobby gekomen?

“Een tante van mij maakte kaarten. Ik heb ooit van een paar meiden een knutselsetje gekregen. Ik begon ook met kaarten maken, maar ben steeds verder gerold in het creatieve.” Ze maakte poppen en creëerde een sprei. “Als ik een filmpje zie dan denk ik: als die het kan, kan ik het ook.” Ze was 18 toen ze begon met haar hobby. Wat maakte dat ze doorging? “Ik denk de kick van ‘yes, ik kan het!”

Hoe lang/vaak ben je ermee bezig?

“Als ik eenmaal bezig ben wil ik doorgaan tot het goed is. Met een kaart kan kan ik wel eens een uur bezig zijn, zoals 3D- en stempelkaarten. “Het wisselt, de ene keer sta ik op een markt met vogelhuisjes en kaarten” het andere moment is ze thuis bezig met iets nieuws in de maak.

Ik heb toen een luchtballonnenbedrijf gemaild met; wat mag er niet ontbreken als ik een luchtballon namaak?

Wat biedt de hobby jou?

“Rust. Ik heb toch heel vaak een druk hoofd, ik leef op stress. Wanneer iets is gelukt geeft het ook een gevoel van ‘yes!” Ook gaat ze in Woerden naar de Plint, waar ze werkt als vrijwilliger in dagbesteding voor mensen met een psychiatrische achtergrond. “We ondersteunen dan met het creatieve. Zelf doe ik ook mee.” Ideeën voor een nieuwe creatie komen tot stand bij een bezoek aan de winkel, of bij personen op visite. Zo zag Eveline eens een luchtballon van papiermarché. “Ik heb toen een luchtballonnenbedrijf gemaild met; wat mag er niet ontbreken als ik een luchtballon namaak? Ze zeiden: vergeet alsjeblieft de zandzakjes niet.” Ze maakte er een, inclusief zandzakjes.

Wat is de meest bijzondere of opmerkelijke reactie die je hebt gekregen?

“Dat ik troep verkocht. En dat kaarten maken alleen voor ouderen was, en dat de jeugd bezig zou zijn met social media.” Eveline: “Ik houd niet van felicitaties en condoleances via social media.” Ze vindt het jammer dat door “de opkomst van social media hobby’s zoals kaarten en cadeautjes maken worden vergeten. Dan is het zo van: oh, ik stuur wel een Appje. Ik vind het jammer dat het zo loopt. Het is een klein kaartje, groot gebaartje. Je ziet elkaar niet als je een Appje stuurt, maar wel als je een kaartje langsbrengt. Dat doet een mens vaak veel meer goed, persoonlijk contact.”

Ook krijgt ze complimenten, bijvoorbeeld dat het knap is dat Eveline zo veel verschillende creaties tegelijk maakt. Daarnaast wil Eveline laten zien dat niet alles perfect hoeft te zijn. “Ik wil niet die prestatiedruk van ‘het moet kloppen’. Als bij een kaart de mal op zijn kop zit, dan denk ik ‘oh, dan maakt ik er iets anders van, het komt ook wel goed.”

Door: Anne van Schothorst

Het bericht Driebrugse Eveline in ReBo’s Hobbyer: “Klein kaartje, groot gebaartje” verscheen eerst op Rebonieuws.nl.