annemarievisser

Column: Make Reeuwijk Green Again!

Het weekblad Elsevier is gek op allerlei onderzoekjes over gemeentes. De duurste, de duurzaamste, de fijnste en dit keer de groenste. Alle 355 gemeentes in Nederland gingen onder de loep om te bepalen of ze idyllisch landelijk zijn of juist verstedelijkt.




Ooit, jaren geleden, ben ik naar Reeuwijk verhuisd om drie belangrijke redenen. Het ligt lekker centraal, genoeg grote steden in de nabijheid, maar vooral omdat het een lief groen dorpje was. Bij elkaar opgeteld voldoende eigenschappen om de in verhouding vrij hoge vraagprijs voor ons eerste eengezinswoning, en dito hoge hypotheek, te rechtvaardigen. Onze grote wens: kids die opgroeien in een landelijke omgeving.

Het Treebord was toen nog een soort ‘langs het tuinpad van mijn vader’ met hoge bomen en een weitje vol schapen. We waren op slag verliefd. Helaas duurde het niet lang of dit stukje landelijk groen veranderde in een woonwijkje vol populaire tweekappers.

Natuurlijk heeft iedereen recht op een mooi en fijn huis. Ik ben de laatste die hierover iets mag zeggen, maar wanneer ons laatste stukje weiland vol vierkante stenen boxen wordt gezet en de ene na de andere mega villa in ons ‘natuurlijk’ plassengebied verschijnt, ga ik me voorzichtig hardop afvragen of we niet een verkeerde afslag aan het nemen zijn.

Het lijkt wel of onze ‘welstandcommissie’ ergens aan de bitterballen en wiet ligt of is wegbezuinigd, want zou er niets mis zijn met groot, groter, grootst, dan blijft er toch nog steeds die vraag of sommige huizen niet beter op Ibiza passen dan in een landelijk plassengebied?

Dit mag je vanzelfsprekend behoudend en ouderwets noemen, maar vergis je niet. Niet de nieuwste IPhone is het luxeproduct van onze toekomst, maar juist het ‘Onthaasten, Rust en Groen’.

Gaan we nu aan de slag om ons dorp letterlijk te vergroenen, dan levert dit straks heel wat meer geld op, dan wanneer we een berg stenen worden tussen Gouda en Bodegraven. Maar ik kan het natuurlijk fout hebben, dus roep ik hierbij de gemeente op om eens te onderzoeken in wat voor een dorp we als inwoner graag wonen? Straks in 2030: stenen of groen? Een simpele vraag, maar buitengewoon essentieel. De huidige gemeenteraad zit nog drie jaar en in die tijd kun je heel wat lelijke stenen stapelen.

Door: Annemarie Visser

 

 













X